Η Θεοποίηση της Φύσης και το «όλοι φταίνε»

Η κύρια υπερασπιστική γραμμή της κυβέρνησης, και των προσκείμενων σε αυτή υπευθύνων, μετά την καταστροφή που συνέβη στην Δυτική Αττική και τις δεκάδες νεκρών, ήταν μια προσπάθεια διάχυσης των ευθυνών όχι μόνον χρονικά -όπως άλλωστε συνηθίζεται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις – αλλά και τοπικά, από το επίπεδο του Δήμου και μέχρι και τους κατοίκους της περιοχής. Τα μπαζωμένα ρέματα, οι οικοδομές σε «χειμάρους» και ποτάμια, οι οικιστικές και βιομηχανικές παρεμβάσεις, όλα φταίνε εξίσου. Φτάσανε κάποιοι βέβαια και μέχρι την «κλιματική αλλαγή», ένα από τα «τοτέμ» της αριστεράς.  
Το πρόβλημα στην λογική τους βέβαια είναι στο ότι δεν είχαμε κάποια «θεομηνία» αλλά απλά μια καταρρακτώδη βροχή. Το «φταίνε όλοι»  όμως που αναπαρήγαγαν ταϊσμένοι και «χρήσιμοι ηλίθιοι» τις ώρες μετά την καταστροφή- είναι ο σιγουρότερος τρόπος για να μην τιμωρηθεί κανείς. Θυμίζει βεβαίως την αντίδραση ενός παιδιού στο σχολείο όταν δέχεται παρατήρηση επειδή… μιλάει: «μα και οι άλλοι μιλάνε κυρία».

Και συνεχίζουν λέγοντας για τις ανθρώπινες επεμβάσεις και τα μπαζωμένα ρέματα, αλλά ξεχνάνε να πούνε ότι αυτά αποτελούν ένα συνεχές δεδομένο στην πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης. Και απλά θέλουν ως αντίβαρα συγκεκριμένες άλλες παρεμβάσεις, στην συγκεκριμένη περίπτωση αντιπλημμυρικά έργα και συγκεκριμένες δράσεις, όπως το… απλό π.χ. να καθαρίζονται οι υπόνομοι. Να μην αφήνονται π.χ. τα κλαδιά από τα κομμένα/κλαδεμένα δέντρα στο έδαφος, προκειμένου να δημιουργούν «φράγματα» όταν παρασύρονται από την βροχή.  Με την λογική τους στους σεισμούς θα φταίει ότι έχουμε κτήρια και όχι το ότι είναι κακοκατασκευασμένα τα κτήρια.  Και αυτούς που ψωμίζονται από την εκάστοτε εξουσία, τους κατανοεί κανείς. Υπερασπίζονται το ψωμί τους (και τον μηχανισμό που τους τον δίνει πειρατεύοντας τους φόρους των υπολοίπων).

Οι  χρήσιμοι ηλίθιοι όμως, που πάσχουν από έναν πρωτογονισμό (πειράξαμε την φύση, λές και κάνουμε κάτι διαφορετικό καθ΄όλη την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας) είναι μια διαφορετική περίπτωση. Αποτελούν θύματα μιας όχι και τόσο νέας δοξασίας, η οποία ελλείψη πίστης στον Θεό, θεοποιεί την «Φύση». Οι «περιβαλλοντιστές» και οι «οικολόγοι» συχνά μιλούν για την προστασία της Φύσης ως ένα «ιερό καθήκον» του ανθρώπου. Πολλές οικολογικές οργανώσεις στον λόγο τους χρησιμοποιούν σχεδόν «θεολογικές» αναφορές για την φύση. Πρόκειται για μια “new age” τάση, η οποία μέσω της σοβιετικής χρηματοδότησης κάθε λογής κινημάτων στην Δύση έχει φτάσει μέχρι τις ημέρες μας. Και επηρεάζει σε κάθε επίπεδο τους συμπολίτες μας. Κάποιοι από τους οποίους φτάνουν μέχρι του σημείου να μιλούν για «εκδίκηση της Φύσης». Άντε να τους εξηγήσεις ότι ο πολλαπλασιασμός των Ευρωπαίων συνδέεται με την ελάττωση των δασών στην Ήπειρο.

ΥΓ Άραγε στο Μαξίμου χωρά και κανένας από τους συγγενείς των νεκρών ή έχει στήσει αντίσκηνο η μαμά του Αμίρ;

 

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com