17.2 C
Athens
Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2021

Buy now

spot_img

Ο 88χρονος «εγκληματίας»

Πριν λίγες ημέρες παρουσιάστηκε η είδηση στα ΜΜΕ ότι ένας 88 χρονος άνδρας τραυμάτισε με όπλο τον ένα από τους δύο ληστές που εισήλθαν παρανόμως στην οικία του. Ως γνωστόν, στην Ελλάδα των εισαγόμενων αντιλήψεων και της πρόχειρης επιχειρηματολογίας κυρίως από τους δημοσιολογούντες το θέμα δεν συζητήθηκε στην ολότητά του. Από ό,τι δείχνουν τα στοιχεία μέχρις στιγμής είναι αρκετά πιθανόν ο άνδρας να είχε στην κατοχή του παρανόμως το όπλο. Φυσικά, το να έχει κάποιος στην κατοχή του παράνομα ένα όπλο είναι λανθασμένο. Πιο λανθασμένο από όλα όμως είναι ο νομοθέτης να κάνει τόσο δύσκολη την οπλοκατοχή. Προσέξτε. Όχι την οπλοφορία. Την οπλοκατοχή. Την δυνατότητα δηλαδή κάποιου να φέρει όπλο εντός της οικίας του αμυνόμενος όταν κάποιος την παραβιάσει.

Βέβαια, αυτό που δεν έχει καταστεί αντιληπτό με τον 88χρονο είναι ότι δεν πρόκειται μόνον περί ζητήματος οπλοκατοχής αλλά περί ζητήματος αντίληψης για το τί εστί Ιδιοκτησία στην Ελλάδα. Επέκεινα του τελευταίου – στα όρια του κομμουνιστικού – συντάγματος η Ιδιοκτησία θεωρείται σε τελική ανάλυση περιουσία του κράτους (για αυτό και ο ΕΝΦΙΑ – για αυτό και η μη αποπληρωμή του επισύρει δήμευση περιουσίας από το Κράτος). Επομένως, στην Ελλάδα, εάν εισέλθει κάποιος εντός της οικίας σου δεν παραβιάζει την προσωπικότητά σου αλλά παραβιάζει απλά κάποιον απρόσωπο νόμο που σε ρυθμίζει ως κρατική οντότητα και όχι ως αυτόνομη ύπαρξη. Υπό αυτήν την έννοια, το να κρατήσεις όπλο και να αμυνθείς είναι δικαίωμά σου μόνον εφόσον λειτουργήσεις σαν ρομπότ εν αναλογία των επιταγών του νομοθέτη. Εάν το Σύνταγμά μας ήταν πραγματικά Φιλελεύθερο και Συντηρητικό όποιος παραβίαζε την Ιδιοκτησία Σου (αφού θα ήταν δική Σου και όχι του Κράτους) θα παραβίαζε και την προσωπικότητά σου. Συνεπώς μία αντίδραση σαν του 88χρονου όχι απλά θα ήτο νόμιμη αλλά και ηθική και επιβεβλημένη εάν φυσικά κατείχε όπλο νομίμως.

Γενικότερα, η οπλοφοβία στην Ελλάδα όπως και σε άλλες χώρες οφείλεται κυρίως στην λανθασμένη αντίληψη των πολιτών εξαιτίας της λανθασμένης ενημέρωσής τους για το τί συμβαίνει στις ΗΠΑ. Η μελέτη των πραγματικών στοιχείων όμως είναι μη αμφισβητίσιμη :
«Κάθε χρόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν 30.000 θάνατοι που σχετίζονται με όπλα. Αυτό το νούμερο δεν αμφισβητείται. Ο συνολικός πληθυσμός των ΗΠΑ είναι 324,059,091. Αυτό σημαίνει ότι συνολικά κάθε χρόνο πεθαίνει – από αίτιο που έχει σχέση με τα όπλα – το 0. 000000925% του πληθυσμού.

Το 65% των θανάτων είναι αυτοκτονίες, που κανείς φυσικά νόμος δεν μπορεί να εμποδίσει. -Το 15% είναι στην διάρκεια της εφαρμογής του νόμου, από την αστυνομία. – Το 17% είναι λόγω εγκληματικής δραστηριότητας, συμμοριών, περιπτώσεων που σχετίζονται με ναρκωτικά και ψυχασθενείς. -Το 3% είναι ατυχήματα λόγω λανθασμένης πυροδότησης Έτσι, τεχνικά, η βία που σχετίζεται με όπλα, από τις 30.000 πέφτει στις 5.100. Ακόμη και αυτός ο αριθμός όμως ίσως είναι πολύ μεγάλος. Αξίζει εδώ να κάνουμε μια «τοπική» κατηγοριοποίηση. -480 δολοφονίες (9,4%) έγιναν στο Σικάγο -344 δολοφονίες (6,7%) έγιναν στην Βαλτιμόρη -333 δολοφονίες (6,5%) έγιναν στο Ντητρόιτ -119 δολοφονίες (2,3%) έγιναν στην Ουάσιγκτον Συνολικά δηλαδή, το 25% όλων των εγκλημάτων με όπλα συμβαίνουν σε τέσσερις πόλεις. Τέσσερις πόλεις με πολύ αυστηρούς νόμους για τα όπλα. Γεγονός που αποδεικνύει ότι η «νομοθεσία» για τα όπλα δεν είναι η ρίζα του προβλήματος. Έτσι μένουν 3,835 περιπτώσεις σε όλη την υπόλοιπη χώρα, περίπου 75 θανάτους ανά Πολιτεία των ΗΠΑ. Αυτός είναι ένας μέσος όρος που δεν δίνει όλη την αλήθεια. Και αυτό διότι παραδείγματος χάριν η Καλιφόρνια είχε 1169 περιστατικά, ενώ η … Αλαμπάμα μόλις ένα. Ποια από τις δύο πολιτείες έχει πιο αυστηρούς νόμους για τα όπλα; Φυσικά η Καλιφόρνια. Κάτι που αποδεικνύει ότι πολύ λίγη σχέση έχει η αυστηρότητα των νόμων για τα όπλα με το πραγματικό πρόβλημα. Η εγκληματικότητα έχει να κάνει με τους εγκληματίες που κατοικούν σε αυτές τις περιοχές.»

Η ρίζα του προβλήματος λοιπόν δεν είναι η οπλοκατοχή αυτή καθ’ εαυτή αλλά η ίδια η εγκληματικότητα. Επιπρόσθετα, δεν είναι δυνατόν ο νομοθέτης να αφήνει τόσο ανυπεράσπιστους τους πολίτες σε περίπτωση που κάποιος εισέλθει παράνομα στην Ιδιοκτησία τους πολλώ δε μάλλον εάν πρόκειται για οικογένεια με ανήλικα τέκνα. Κατά την άποψη του γράφοντος λοιπόν ο 88χρονος δεν εγκλημάτησε μην περιμένοντας να προσφέρει τσάι και μπισκότα στους δράστες. Ο 88χρονος απλά ανέδειξε το κενό της ελληνικής νομοθεσίας, τις ιδεοληψίες της ελληνικής κουλτούρας αλλά και την σαθρή αντίληψη του Συντάγματος για τον ορισμό της Ιδιοκτησίας.

Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης
Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, υποψήφιος Δρ. Γεωπολιτικής και απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση, ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager. Εργάζεται στον ναυτιλιακό κλάδο. Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών. Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στην εφημερίδα Δημοκρατία και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης «Νέα Πολιτική».

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ακολουθήστε μας

14,086ΥποστηρικτέςΚάντε Like
506ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
288ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
3,270ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Διαφήμιση -spot_img

ΤΑ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΑ