13.2 C
Athens
Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2021

Buy now

spot_img

Νίξον και Τραμπ στην Συρία

Η απόφαση του Ντόναλτ Τραμπ να βομβαρδίσει την Συρία σε σημεία όπου δεν θα υπάρξουν ρωσικές απώλειες σε έμψυχο δυναμικό δημιούργησε ένα ατελείωτο ντιμπέιτ, όπως άλλωστε και όλες οι πράξεις του αμερικανού Προέδρου. Η βάση του διακυβεύματος έγκειται στο αν θα έπρεπε να μείνει αναπάντητη μία χρήση χημικών όπλων από το καθεστώς Άσαντ ή αν θα έπρεπε να τηρηθεί στο ακέραιο η «διεθνής νομιμότητα» αλλά και η ιδεολογική προσήλωση του Τραμπ στις προεκλογικές του διακηρύξεις περί μη επέμβασης των ΗΠΑ σε πολέμους μακριά από αυτήν.

Φυσικά, η προσέγγιση της εκτεταμένης επέμβασης ήταν ένα δόγμα που εκφέρετο από την Χίλαρι Κλίντον αλλά και από μία μεγάλη μερίδα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος των νεοσυντηρητικών συμπεριλαμβανομένων. Η διαφορά στα δύο δόγματα μπορεί απλά να ανιχνευθεί στο ότι οι μεν Δημοκρατικοί χρησιμοποιούν ως πρόφαση την αλλαγή βάρβαρων και αντιδημοκρατικών καθεστώτων για να εγκατασταθούν στη θέση τους φιλελεύθερες δημοκρατίες, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι χρησιμοποιούν την έννοια της ισχύος και της ανταπόδωσης του οφέλους περισσότερο.

Ο Τραμπ στις προεκλογικές του διακηρύξεις έλεγε ότι θα απέφευγε όπου μπορούσε την ανάμιξη. Η αλήθεια είναι, ότι έχει αναμιχθεί αρκετά περισσότερο. Το δόγμα που ακολουθεί ο Τραμπ στην εξωτερική του πολιτική είναι αυτό της επιλεκτικής και γρήγορης επέμβασης με στόχο την απεμπλοκή από την Συρία δίχως να πληγεί το κύρος των ΗΠΑ, δόγμα που θυμίζει περισσότερο την εποχή του Νίξον. Το πρόβλημα εδώ όμως είναι ότι η τελευταία επίθεση, που κατευθύνθηκε σε τρεις εγκαταστάσεις χημικών όπλων και που είναι λίγο πιο σκληρή από τον πύραυλο πριονιών του περασμένου έτους, είναι απλά μία μη αποτελεσματική επί της ουσίας επίθεση. Ο Άσαντ δεν χρειάζεται χημικά όπλα για να κερδίσει τη σύγκρουση. Αν το μόνο που πληρώνει μετά τη χρήση τους είναι κάποια από τις υποδομές χημικών όπλων του, δεν έχει πληρώσει μεγάλο μέρος του κόστους. Η στρατιωτική ισορροπία στο έδαφος δεν έχει αλλάξει.

 Επομένως, για να είμαστε ρεαλιστές, πρέπει η πολιτική του Τραμπ στην εξωτερική πολιτική να αναγνωσθεί στο πλαίσιο της γενικότερης αντίληψής του η οποία συνοψίζεται στο ότι για να επανέλθει η ισορροπία δυνάμεων στον κόσμο αυτό μπορεί να καταστεί μόνον με μία πολύ ισχυρή Αμερική που όλοι θα φοβούνται αλλά που δεν θα είναι και απανταχού παρούσα.
Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης
Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, υποψήφιος Δρ. Γεωπολιτικής και απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση, ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager. Εργάζεται στον ναυτιλιακό κλάδο. Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών. Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στην εφημερίδα Δημοκρατία και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης «Νέα Πολιτική».

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ακολουθήστε μας

14,086ΥποστηρικτέςΚάντε Like
506ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
288ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
3,270ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Διαφήμιση -spot_img

ΤΑ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΑ