Κερκόπορτα ή Ακρίτες της Ευρώπης;

Ο χάρτης της Ευρώπης αλλάζει. Ήταν θέμα χρόνου το να συμβεί αυτό. Οι χρεωκοπημένες πολιτικές της «γενιάς του ‘68» (από τον Γαλλικό Μάη του ’68) ή της δικής μας «γενιάς του Πολυτεχνείου) το μόνο που απέδωσαν στην σχεδόν πεντηκονταετή κυριαρχία τους ήταν το να φορτώσουν με χρέη τις επόμενες γενιές, να δημιουργήσουν μια τρομακτική κοινωνική πίεση προς την μεσαία τάξη και να πλημμυρίσουν τις πόλεις της Ευρώπης με ανθρώπους που ουδεμία σχέση έχουν με τις αξίες και τον τρόπο ζωής των μέχρι τώρα κατοίκων της. Το αποτέλεσμα της εφαρμογής 50 ετών αριστερίστικων πολιτικών, από αριστερά και κατ’ όνομα δεξιά κόμματα είναι το εκρηκτικό κοκτέιλ που βιώνουμε σήμερα.

Ήταν το μοναδικό λογικό αποτέλεσμα ότι οι ψηφοφόροι των εθνών της Ευρώπης θα άλλαζαν «ρότα» και θα έδιναν δύναμη σε κόμματα τα οποία αμφισβητούν την «πορεία» των κρατών τους, όπως αυτή σχεδιάστηκε εντός των γραφείων μαρξιστών κατά βάση καθηγητών.
Και αυτό ακριβώς συνέβη. Στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, στην Ιταλία και αλλού. Και όπου δεν έχει ακόμη συμβεί, όπως π.χ. στην Γερμανία τα κόμματα εξουσίας είτε αναγκάζονται να αναδιπλωθούν όπως στην περίπτωση του CSU και να υιοθετήσουν τον λόγο και (ελπίζουμε) την πράξη της «Νέας Δεξιάς», είτε νοιώθουν στον λαιμό τους καυτή την ανάσα των κομμάτων που το κάνουν.

Μία από τις λίγες παραφωνίες σε όλη αυτή την «Ευρωπαϊκή Άνοιξη» είναι η χώρα μας. Η οποία όχι μόνον αυτή την στιγμή έχει την κυβέρνηση που εφαρμόζει ακριβώς τις πολιτικές χρεωκοπίας της γενιάς του Πολυτεχνείου αλλά τις έχει πάει και στο άκρο τους. Και είναι αυτό διπλά επικίνδυνο αυτή την στιγμή. Όχι μόνον διότι οδηγεί σε αδιέξοδο τον λαό μας αλλά και γιατί λόγω ιδεοληψίας προσφέρει την χώρα μας ως τον ιδανικό αποδιοπομπαίο τράγο για τα δεινά που πλήττουν την Ευρώπη. Το ζήσαμε στην οικονομία. Τώρα θα το βιώσουμε και στο μεταναστευτικό. Την στιγμή που οι φράχτες γίνονται de facto πραγματικότητα εντός της ΕΕ, την στιγμή που όλες οι χώρες σκληραίνουν την στάση τους, η χώρα μας ακόμη επιζητεί τα «εύσημα» των ΜΚΟ και των επαγγελματιών ανθρωπιστών, με ανοικτά σύνορα και επικλήσεις σε ιδανικά της αριστεράς.

Είναι πλέον σαφές ότι αυτού του είδους η τακτική, που ως σκοπό έχει το χάιδεμα αυτιών του 3% του ΣΥΡΙΖΑ και την δημιουργία μιας βάσης μελλοντικής εκλογικής κυριαρχίας θα καταστήσει την χώρα μας σάκο του μπόξ για όλες τις δυνάμεις που ζητούν μια Ευρώπη-φρούριο. Γιατί είμαστε αυτή την στιγμή, είτε μας αρέσει είτε όχι η κερκόπορτα. Και αυτός ο ρόλος δεν ταιριάζει σε αυτούς που θα έπρεπε να είναι οι ακρίτες της Ευρώπης.

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com