14.8 C
Athens
Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2021

Buy now

spot_img

Οι εσωτερικοί εχθροί και το Σκοπιανό

Ο Μπρεζίνσκι τα έχει γράψει πολλά χρόνια τώρα. Τα Βαλκάνια πρέπει να ΝΑΤΟποιηθούν ούτως ώστε να διαδραματίζουν έναν ανασχετικό ρόλο απέναντι στην Ρωσσία. Στο πλαίσιο αυτό και οι πιέσεις στις δύο χώρες, τα Σκόπια και την Ελλάδα ούτως ώστε να καταλήξουν σε κοινή συμφωνία με τελικό στόχο την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να «επιτύχει» μία συμφωνία προφασιζόμενη ότι η κυβέρνηση Ζάεφ είναι πολύ πιο μετριοπαθής από την προηγούμενη του Γκρουέφσκι. Πάνω σε αυτήν την βάση και πατώντας στην κυβέρνηση Καραμανλή θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση ως δεδομένο πως πρέπει να αποδεχθεί την χρήση του ονόματος «Μακεδονία» με τα μόνα προβλήματα στην όλη διαπραγμάτευση να αποτελούν τον συνθετικό όρο (άνω, κάτω, νέα κλπ) και το erga omnes ήτοι την χρησιμοποίηση μόνον του νέου ονόματος διεθνώς έναντι όλων. 

Γνωρίζει άραγε κανείς όμως ότι στην περίπτωση που αποδεχθούμε το όνομα «Μακεδονία» σκάβουμε τον ίδιο μας τον λάκκο; Διότι εάν υπάρξει αυτή η υποχώρηση εκ μέρους της ελληνικής πλευράς με αντάλλαγμα κάποιες τροποποιήσεις στο Σύνταγμα των Σκοπιανών, κατεδάφιση των αγαλμάτων τους και αλλαγή της ονομασίας του αεροδρομίου τους ποιος μας εγγυάται ότι στο μέλλον με μία διαφορετική κυβέρνηση αυτά δεν θα αλλάξουν; Επιπρόσθετα, εάν υπάρξει συμφωνία υπό το όνομα «Μακεδονία» και προσχωρήσουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ είναι δεδομένο ότι θα υπάρξει συνεργασία τους με την Τουρκία. Και οι Τούρκοι που έχουν επεκτείνει τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα στα Βαλκάνια θα φροντίσουν αργά ή γρήγορα με βάση το όνομα «Μακεδονία» την ταυτοτική καπήλευση εκ μέρους των Σκοπίων ούτως ώστε να αμφισβητηθούν αργά ή γρήγορα τα σύνορα. Όπως το κάνουν άλλωστε και με την Θράκη πολλά χρόνια τώρα. Ο τελικός στόχος της Τουρκίας είναι η αμφίπλευρη διεύρυνση της πίεσης για να καταφέρουν την πολυπόθητη για αυτούς έξοδο στο Αιγαίο.

Είναι απορίας άξιον όμως και κάτι άλλο. Τα Σκόπια με τις διαφορετικές εθνοτικές ομάδες εντός της επικράτειάς τους μυρίζουν μπαρούτι. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο ο νέος πρωθυπουργός Ζάεφ εμφανίζεται διαλακτικός. Ειδικά ο πληθυσμός αλβανικής καταγωγής εμφανίζει πάμπολλα σημάδια αυτονόμησης. Επομένως ποια από τις δύο χώρες βρίσκεται σε πίεση; Η Ελλάδα ή τα Σκόπια; Τα Σκόπια φυσικά. Αν αυτό αποτελεί κάτι το αξιωματικό ο γράφων δυσκολεύεται να αντιληφθεί ποιο είναι εκείνο το εγχειρίδιο της διπλωματίας που να υποδεικνύει ότι η χώρα που βρίσκεται σε ισχυρή θέση πρέπει να υποχωρήσει και να δεχθεί ένα όνομα που εκτός του ότι καπηλεύεται την ιστορία της πατρίδας μας ταυτόχρονα σε ένα γεωπολιτικό επίπεδο αφήνει περιθώρια αλυτρωτικών – εδαφικών διεκδικήσεων. Ο καθηγητής Ιωάννης Μάζης καιρό τώρα έχει προτείνει ένα όνομα το οποίο θα ικανοποιεί τόσο την Ελλάδα όσο και τα Σκόπια: Κεντρική Δημοκρατία των Βαλκανίων.

Δυστυχώς όμως οι εντός συνόρων «εκσυγχρονιστές» πιστεύουν σε “μία φυλή – έναν κόσμο – ένα έθνος” αποτελούν ένα συνοθύλευμα απάτριδων μετα-κομμουνιστικής ουτοπίας. Αυτοί λοιπόν εγκαλούν τους υπολοίπους ως “παρωχημένους εθνικιστές” που δεν γνωρίζουν το ρεαλιστικό συμφέρον της πατρίδας μη αποδεχόμενοι το όνομα “Μακεδονία”. Κατά βάθος, οι συγκεκριμένοι τύποι πιστεύουν ότι τα έθνη είναι φαντασιακές κοινότητες και άρα αφού οι “ελίτ” των σκοπίων απεφάσισαν ότι είναι “Μακεδονικό” το «έθνος» τους τότε είναι “Μακεδονικό”. Από την άλλη, στην ηγεσία της κεντροδεξιάς υποστηρίζεται ότι πρέπει να υπάρξει ρεαλισμός μακριά από “υπερπατριωτισμούς”. Από εδώ το φέρνουν από εκεί το πάνε και μας υπενθυμίζουν το παράδειγμα της εθνικής εταιρείας που δήθεν οδήγησε στον ατυχή πόλεμο του 1897. Δεν λένε βέβαια ότι η εθνική εταιρεία και η οργάνωσή της μας οδήγησε στην επιτυχία των Βαλκανικών Πολέμων. Εν τέλει λοιπόν και οι δεύτεροι που πίσω από την λεοντή του ρεαλισμού πιστεύουν σε υπερεθνικά και μεταπολιτικά σχήματα συνδέονται με τους πρώτους στο πλαίσιο της υπερεθνικής ουτοπίας. Η ωμή αλήθεια όμως είναι ότι υφίσταται ένα και μόνον συμφέρον και αυτό είναι το εθνικό συμφέρον διότι βασίζεται επάνω στην έννοια της ισχύος και όχι σε ουτοπικές ονειρώξεις οι οποίες εξυπηρετούν απλά τις ελίτ και την κατίσχυση των οικονομικών συμφερόντων έναντι των πολιτικών συμφερόντων.

 

Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης
Ο Ραφαήλ Α. Καλυβιώτης είναι Πολιτικός Επιστήμων, υποψήφιος Δρ. Γεωπολιτικής και απόφοιτος του τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε εξειδίκευση στην Πολιτική Επικοινωνία και Ανάλυση, ενώ έχει διατελέσει επικοινωνιακός σύμβουλος και Campaign Manager. Εργάζεται στον ναυτιλιακό κλάδο. Κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους από το Cardiff University και το Institute of Chartered Shipbrokers με εξειδίκευση στη Ναυτιλιακή Πολιτική και στην επίλυση ναυτασφαλιστικών διαφορών. Είναι Ιδρυτής και Συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στην εφημερίδα Δημοκρατία και επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης «Νέα Πολιτική».

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ακολουθήστε μας

14,087ΥποστηρικτέςΚάντε Like
507ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
288ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
3,270ΣυνδρομητέςΓίνετε συνδρομητής
- Διαφήμιση -spot_img

ΤΑ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΑ