Εμείς και η Ρωσία: μια οφειλόμενη απάντηση στους Αμερικανόπληκτους

Aν και η τραγωδία των πυρκαγιών είναι το κύριο θέμα αυτών των ημερών θα το αφήσουμε για λίγο στην άκρη μέχρι να να ξεπεράσουμε το σόκ( όσο αυτό είναι δυνατόν τουλάχιστον για εμάς που δεν πληγήκαμε άμεσα) και θα επιστρέψουμε στο ζήτημα των απελάσεων των Ρώσων διπλωματών γιατί χρωστάμε μια απάντηση σε κάποια κείμενα που είδαν το φως της δημοσιότητας, οι συγγραφείς των οποίων σαν ενεργούμενα των Αμερικανών σαν ζητωπατριώτες των ΗΠΑ προσπάθησαν να εξάρουν τον ρόλο της Δύσης στην ελληνική ιστορία υποβαθμίζοντας αυτόν της Ρωσίας, ακόμα και διαστρέφοντας την ιστορική αλήθεια.

Ένα τέτοιο κείμενο ήταν αυτό της κυρίας Βάσω Κόλλια στην δημοκρατία. Και μπορεί η κυρία Κόλλια να είναι ασήμαντη αλλά είναι σημαντικό να απαντηθούν τα όσα έγραφε γιατί μ’αυτό τον πεπλανημένο τρόπο σκέπτεται σημαντικό μέρος της δεξιάς και του λεγόμενου πατριωτικού χώρου. Κάποιοι λένε ότι είναι γραφικοί όσοι περιμένουν το »ξανθό γένος» αλλά δεν είναι πιο γραφικοί όσοι σηκώνουν αμερικάνικες σημαίες την 4η Ιουλίου και πιστέψτε με: τα βλέπουμε και αυτά στα κοινωνικά δίκτυα.

Γράφει λοιπόν η κυρία Κόλλια ότι η Ρωσία όχι μόνο δεν μας βοήθησε κατά τον αγώνα της εθνεγερσίας αλλά και στις ημέρες μας αρνήθηκε την βοήθεια προς εμάς όποτε την πλησιάσαμε. Γράφει επίσης και το εξής καταπληκτικό: η ύπαρξη του Ρωσικού κόμματος συνέτεινε στον διχασμό των Ελλήνων. Προσέξτε: η ύπαρξη του Ρωσικού και μόνο του Ρωσικού κόμματος. Ξεχνάει η κυρία Κόλλια ότι υπήρχαν άλλα δυο φιλοδυτικά κόμματα- το Γαλλικό και το Αγγλικό- που έριζαν μεταξύ τους και χρησιμοποιούσαν τον αγώνα των Ελλήνων για να αυξήσουν την επιρροή των αφεντικών τους στο μελλοντικό κρατίδιο Ελλάς.

Όμως ξεχνάει η κυρία Κόλλια και όλοι οι θιασώτες του δόγματος »ανήκομεν εις την Δύσην» ότι ο αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης- πραγματικός αρχηγός του Ρωσικού κόμματος- σώθηκε χάρη στην παρέμβαση του Νέσελροντ αλλιώς πολύ πιθανόν να οδηγείτο στην γκιλοτίνα.

Ξεχνάει ακόμα η κυρία Κόλλια ποιος ήταν πίσω από την δολοφονία του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια, για το οποίον γράφει ότι δεν βοηθήθηκε στο έργο του από την Ρωσία. Μπορεί να μην βοηθήθηκε αλλά πάντως δεν υπονομεύτηκε από την Ρωσία έτσι; Υπονομεύτηκε και τελικά δολοφονήθηκε από την Αγγλία μέσω της συνωμοσίας των Μαυριομιχαλαίων τους οποίους ξεσήκωσαν οι Άγγλοι. Και γιατί αυτό; Γιατί η Αγγλία και κατ επέκταση η Δύση ουδέποτε είδε με καλό μάτι την προσέγγιση Ελλάδος Ρωσίας από φόβο μήπως η Ελλάδα γίνει ένα από τα νύχια του ρωσικού αετού. Η Δύση πάντα επιθυμούσε ένα μικρό, αδύναμο Ελληνικό κράτος,. χωρίς ισχυρό ναυτικό, έτσι που ποτέ να μην αποτελέσει εμπόδιο στους σχεδιασμούς της στην ανατολική Μεσόγειο.

Η Ρωσία ουδέποτε συνωμότησε στην δολοφονία κάποιου Έλληνα πρωθυπουργού ή στην εξορία κάποιου βασιλέως. Αντιθέτως είναι πάρα πολλές οι επεμβάσεις της Δύσης στην ελληνική πολιτική σκηνή τόσες που δεν επαρκεί ο χώρος ενός άρθρου για να καταγραφούν. Πρωθυπουργοί έχουν δολοφονηθεί, βασιλείς εξοριστεί, κυβερνήσεις ανατραπεί προκειμένου να περάσει η γεωπολιτική αντίληψη υποταγής που συμπυκνώνεται στο δόγμα ανήκομεν εις την Δύσην.

Όσο δε για την εκδίωξη των Ελλήνων της Κριμαίας που επαναλαμβάνουν οι υποστηρικτές της υποταγής στην Δύση, να θυμίσουμε ότι αυτή συνέβη επί Λένιν. Επί άθεων Μπολσεβίκων δηλαδή και μόνο κατόπιν της αποτυχημένης και ηλίθιας εκστρατείας στην Ουκρανία στην οποία λάβαμε μέρος χωρίς να έχουμε κανένα συμφέρον μόνο γιατί ο Βενιζέλος προσδοκούσε να εξαργυρώσει αλλού( δηλαδή στην μικρασία) τις εκδουλεύσεις προς τους Δυτικούς. Αργότερα θα διαπίστωνε και αυτός τα φιλικά αισθήματα της Δύσης. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που η Ρωσία μας βοήθησε έστω και από σπόντα. Τα Δωδεκάνησα τα πήραμε χάρη στον Στάλιν αλλιώς ίσως καταλήγανε στην Τουρκία. Στο Κυπριακό επίσης η Ρωσία έπαιξε θετικό ρόλο για μας. Οι θιασώτες του »ανήκομεν εις την Δύσην» επαναλαμβάνουν τα τετριμμένα για τα Ορλοφικά που μας πούλησαν οι Ρώσοι. Δεν έχουν βαρεθεί τόσα χρόνια να λένε τα ίδια; Να μιλήσουμε για τον ρόλο της Δύσης στον εθνικό διχασμό, στην μικρασιατική καταστροφή, στον εμφύλιο, στο κυπριακό; Τι να πρωτοπούμε δεν ξέρουμε…

Αλλά μπορούμε να συνεχίσουμε με το πρόσφατο παρελθόν. Θυμούνται άραγε οι φιλονατοϊκοί πως ανετράπη η κυβέρνηση Καραμανλή για να ανέβει στην εξουσία ο ΓΑΠ και να οδηγήσει την χώρα στο ΔΝΤ. Οι φωτιές του 2007( 70 νεκροί, 600.000 στρέμματα δάσους, 3,5 δις ευρύ ζημιές) τους θυμίζουν κάτι; Αν όχι να τους θυμίσουμε εμείς ότι είχε μόλις προηγηθεί η ενεργειακή συμφωνία με την Ρωσία για τον αγωγό Μποργκάς – Αλεξανδρούπολη ο οποίος θα άλλαζε τις ισορροπίες στην περιοχή και θα καθιστούσε την χώρας μας γεωπολιτικό παίχτη. Προφανώς κάποιοι δεν το επιθυμούσαν. Λίγο μετά, ακολουθούν τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008, όταν όπως έχουν αναφέρει ξένα δίκτυα και πρόσφατα και Ρωσικό κανάλι, στην Αθήνα έκαναν πάρτι οι πράκτορες. Μετά από εκείνο τον Δεκέμβριο ανέβηκαν για πρώτη φορά τα ελληνικά spreads δανεισμού και έπεσε στο τραπέζι η προσφυγή στο ΔΝΤ. Ακολούθησε η εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου. Προφανώς κάποιοι ήθελαν την χώρα αιχμάλωτη.

Εξάλλου είναι γνωστό ότι δυο φορές στα χρόνια των μνημονίων η Ρωσία ήταν έτοιμη να μας προσφέρει οικονομική βοήθεια. Έναντι φυσικά κάποιων ανταλλαγμάτων. Αλλά ξέρει κανείς κάποιον που δανείζει τζάμπα; Οι δανειστές μας προκειμένου να μας παράσχουν οικονομική βοήθεια ζήτησαν και πήραν την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για εκατό χρόνια και την επιτροπεία της χώρας ως το 2060. Οι Ρώσοι οπωσδήποτε και αυτοί θα ζήτησαν κάποιοι ανταλλάγματα- δεν ξέρουμε τι ακριβώς- αλλά ξέρουμε ότι τόσο ο Γιώργος Παπανδρέου το 2010 όσο και ο Αλέξης Τσίπρας το καλοκαίρι του 2015 έκαναν την επιλογή τους.

Η κυβέρνηση Σύριζα Ανέλλ έχει κάνει την επιλογή να ταυτιστεί πλήρως με τις επιδιώξεις της Δύσης. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε και με την πρόσφατη συμφωνία των Πρεσπών. Η χώρα έχει εμπλακεί σε ένα γεωπολιτικό παιχνίδι από το οποίο δύσκολα θα εξέλθει αλώβητη. Ξαναζούμε γεγονότα που θυμίζουν το καλοκαίρι του 2007 και πολύ φοβάμαι πως όταν αποτιμηθούν οι ζημιές θα διαπιστώσουμε ότι χρειαζόμαστε ακόμα ένα πρόγραμμα.

Η Δύση δεν είναι αυτή που ήταν και κανένας Τράμπ δεν μπορεί να σταματήσει την διαδικασία παρακμής της. Οι ΗΠΑ βρίσκονται βαθιά διχασμένες στο εσωτερικό τους. Ο εμφύλιος μακροπρόθεσμα είναι αναπόφευκτος. Η δε Ευρώπη θα διχαστεί και αυτή και θα οδηγηθεί σε συγκρούσεις αναφορικά με το μεταναστευτικό, την ομοσπονδοποίηση και τον γεωπολιτικό προσανατολισμό της.

Η Δύση πίστεψε ότι φιλελεύθερη δημοκρατία και οικονομία της αγοράς θα μπορούσε να είναι πρότυπο διακυβέρνησης – τυφλοσούρτης για όλα τα έθνη. Ποντάριζε ότι αυτό θα της επέτρεπε να διατηρήσει την κυριαρχία της. Αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι. Η Ελλάς πρέπει να αποκτήσει επιτέλους την ανεξαρτησία της μακρυά από ξεπερασμένα δόγματα παλαιότερων εποχών και να ασκήσει μια πραγματικά πολυδιάστατη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

 

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com