Χαλαρή ψήφος

Χαλαρή ψήφος δεν είναι μόνον να ψηφίζεις μικρότερα συμπαθή κόμματα της «β’ εθνικής»
για να τα προβιβάσεις στην πρώτη κατηγορία του πολιτικού γίγνεσθαι. Χαλαρή ψήφος είναι
και να ψηφίζεις με… χαλαρά κριτήρια, υποτιμώντας το αξίωμα για το οποίο προτείνεις
αυτόν που «σταυρώνεις». Κάποτε, ίσως να ήταν όντως έτσι. Οι Ευρωβουλευτές, παρά τον
παχυλό μισθό, ήταν μάλλον διακοσμητικοί.
Διακοσμητικοί βέβαια, μέχρι έναν βαθμό, είναι και σήμερα, με την έννοια ότι ο
παντοκράτορας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η Κομισιόν με τους δοτούς κομισάριούς της.
Ωστόσο, όλο και περισσότερα ζητήματα έρχονται προς ψηφοφορία και δυστυχώς, στην
Ελλάδα τα πληροφορούμαστε όταν έχουν ήδη πάρει το δρόμο του εθνικού κοινοβουλίου
ως ντιρεκτίβες, τις οποίες «δεν πρέπει να παραβαίνουμε».
Ένα τέτοιο ζήτημα για παράδειγμα, είναι τα άρθρα 11 και 14 της κοινοτικής οδηγίας που
αφορά στην προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων. Ο χώρος είναι μικρός για τέτοια
ανάλυση, όμως, αν στην Ελλάδα δίναμε την προσήκουσα σημασία, αντί να αναλωνόμαστε
με το, αν πρέπει κανείς να φοράει παντόφλες όταν οδηγεί, ίσως να συνειδητοποιούσαμε
ότι με αυτήν την οδηγία, όπως και με πολλές άλλες, δε διακυβεύεται απλά αυτό το οποίο
περιγράφεται στον τίτλο, αλλά η ίδια η ελευθερία της άποψης.
Τέτοιες οδηγίες ψηφίζονται στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και είναι δεσμευτικές ως προς την
αρχή τους για τα εθνικά κοινοβούλια. Τα τελευταία δε υποβιβάζονται όλο και περισσότερο,
από τη στιγμή που μέσω αυτών των οδηγιών τα εθνικά δίκαια αφομοιώνονται και στο τέλος
δε θα μπορούμε στη βουλή να αποφασίσουμε για τίποτε, αν αυτό δεν έχει πρώτα
δρομολογηθεί από τις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο.
Για όσους δεν το έχουν καταλάβει, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ήδη σε τροχιά
ομοσπονδοποίησης. Οι Ευρωεκλογές μάλιστα του 2024 θα λάβουν χώρα με ευρωπαϊκά
κόμματα και όχι με τα κατά τόπους. Η Νέα Δημοκρατία, για παράδειγμα, θα είναι
υποψήφια ως Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα κ.ο.κ. Γι’ αυτό άλλωστε βλέπουμε ήδη να
πραγματοποιούνται εκστρατείες σε κεντρικό επίπεδο από τα ευρωπαϊκά κόμματα.
Η επόμενη Ευρωβουλή θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το ποια Ευρώπη θέλουμε. Θέλουμε
ένα σοβιετικού τύπου υπερκράτος ή μία συμμαχία εθνικών κρατών που συνεργάζονται σε
διάφορα επίπεδα; Θέλουμε να έχουμε τον τελευταίο λόγο στους νόμους που διέπουν την
καθημερινότητα και τη ζωή μας ή θα εξουσιοδοτήσουμε τύπους σαν τον
ψευδοφιλελεύθερο Γκι Φέρχοφσταντ, ο οποίος ζητά να λογοκρίνονται οι πάντες, να
αποφασίζουν για την τύχη μας;
Πριν λοιπόν επιλέξετε να «στείλετε πολιτικό μήνυμα» μέσω της ψήφου σας στις
Ευρωεκλογές, αναρωτηθείτε, τι θα ψηφίσει ο εκλεκτός σας, όταν θα ερωτηθεί για το αν
πρέπει να διακινούνται ελεύθερα οι ιδέες στο διαδίκτυο; Αν δεν το κάνετε, είναι πιο βέβαιο
από οποιαδήποτε άλλη φορά, ότι θα βρεθείτε προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com