Αλέξης Τσίπρας: Ο ειλικρινέστερος πρωθυπουργός

Ἐδῶ καὶ ἀρκετὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα ὁ ΣΥΡΙΖΑ καὶ ὁ Τσίπρας δέχονται μιὰ ἄδικη ἐπίθεση σχετικὰ μὲ τὴ μὴ τήρηση τῶν προεκλογικῶν ὑποσχέσεων. Ἀργόμισθοι δημοσιογράφοι καὶ πολιτικοὶ ἀναλυτὲς τοῦ καφενείου κάθονται καὶ ξετρυπώνουν μιὰ κουβέντα ποὺ εἶπε ὁ τάδε βουλευτὴς σὲ ἀνυποψίαστο χρόνο, ἢ μία ὑποσημείωση ἀπὸ τὸ πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ποὺ δὲν ὁλοκληρώθηκε.

Οἱ ἐπικριτὲς τῆς ἀριστερᾶς (οἱ περισσότεροι ἐκ τῶν ὁποίων ἦσαν καὶ ψηφοφόροι τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὶς τελευταῖες ἐκλογές) κοιτοῦν τὸ δέντρο καὶ χάνουν τὸ δάσος. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μέσα σὲ δύο χρόνια νὰ πετύχει ὅ,τι δὲν κατάφερε ἡ Σοβιετικὴ Ἔνωση σὲ 70: Νὰ δημιουργήσει ἕνα πραγματικὰ σοσιαλιστικὸ καθεστῶς ποὺ μέχρι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Στάλιν θὰ ζήλευε.

Ἡ βασικὴ ἀρχὴ τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι ἡ ἀναδιανομὴ τοῦ πλούτου, κάτι ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν δυσθεώρητα ὑψηλὴ φορολογία ποὺ ἐπιβάλλει τὸ καθεστῶς Τσίπρα. Οἱ ἐργοστασιάρχες, μὴ μπορώντας νὰ ἀνταπεξέλθουν στὶς ἀντίξοες συνθῆκες ποὺ ἐπικρατοῦν στὴν Ἑλλάδα, ἐγκαταλείπουν τὸν σοσιαλιστικὸ παράδεισο τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν καὶ δραπετεύουν σὲ φιλελεύθερες γειτονικὲς χῶρες ὅπως ἡ Βουλγαρία. Σχεδὸν 20.000 «πλουτοκράτες» ἔχουν ἤδη ἐγκατασταθεῖ στὴν Βουλγαρία, ἐνῶ χιλιάδες εἶναι καὶ οἱ ἐπιχειρήσεις ποὺ μετακόμισαν σὲ ἄλλα καπιταλιστικὰ κράτη ὅπως ἡ Κῦπρος καὶ ἡ Π.Γ.Δ.Μ..

Πολλοὶ κατηγοροῦν τὸν Ἀλέξη Τσίπρα γιὰ ἀσυμφωνία λόγου καὶ ἔργων ἢ γιὰ ἀνειλικρίνεια. Δὲν εἶναι λίγοι μάλιστα αὐτοὶ ποὺ τὸν κατηγοροῦν ὡς «ψεύτη» καὶ ὅτι ἡ πολιτική του δὲν εἶναι ἀριστερή.

Προφανῶς ὅσοι λένε τὶς παραπάνω κακοήθειες δὲν ἔχουν ἰδέα ἀπὸ πολιτικὴ θεωρία. Τολμῶ νὰ πῶ ὅτι ὁ Τσίπρας εἶναι ὁ εἰλικρινέστερος πρωθυπουργὸς ποὺ πέρασε ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ πολιτικὴ σκηνὴ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπάγου μέχρι σήμερα. Ἡ πολιτική του, ὄχι μόνο δὲν παρεκτρέπει τοῦ ἀριστεροῦ της προσανατολισμοῦ, ἀλλὰ παραμένει πιστὴ στὶς ἰδεολογικές της καταβολὲς κατὰ 100%. Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Τσίπρας δὲν κάνει ἀριστερὴ πολιτική, προφανῶς δὲν ἔχει ἰδέα τοῦ τί πρεσβεύει ἡ ἀριστερά.

Ὁ Τσίπρας εἶχε τὸ σθένος νὰ παραμείνει πιστὸς στὶς ἀριστερές του θέσεις, ἀκόμα καὶ σὲ περιπτώσεις ποὺ τὸ πολιτικὸ κόστος ἦταν μεγάλο. Τήρησε στὸ μεγαλύτερο μέρος τους τὶς προεκλογικές του δεσμεύσεις, ἀκόμα καὶ στὶς περιπτώσεις ποὺ δὲν ἦταν ἄμεσα ἀντιληπτὸ στὸν μέσο ψηφοφόρο. Συγκεκριμένα:

  • Ἡ ἐπαναδιαπραγμάτευση ποὺ ὑποσχέθηκε, ἔγινε, καὶ μάλιστα πρόκειται γιὰ τὴν πιὸ μακρόχρονη διαπραγμάτευση στὴν ἱστορία τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Αὐτὸ ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντιληφθεῖ ὁ μέσος ψηφοφόρος εἶναι ὅτι σὲ μία διαπραγμάτευση τὸ πάνω χέρι τὸ ἔχει αὐτὸς ποὺ εἶναι σὲ πλεονεκτικὴ θέση ἢ αὐτὸς ποὺ ἔχει κρυφὸ χαρτί. Ὁ Τσίπρας πίστευε ὅτι μπορεῖ νὰ μπλοφάρει βάζοντας ὡς διαπραγματευτὴ ἕναν εἰδικὸ στὸν τζόγο καὶ στὴ θεωρία παιγνίων, ἀλλὰ ἡ κατάληξη δὲν εἶχε τὰ προσδοκούμενα ἀποτελέσματα. Ἡ ἀποτυχημένη διαπραγμάτευση δὲν πάει νὰ πεῖ ὅτι δὲν εἶναι διαπραγμάτευση…
  • Ἡ πολιτικὴ τῶν ἀνοιχτῶν συνόρων ποὺ ἐφαρμόζει ἡ κυβέρνηση, ἀκολουθεῖ κατὰ γράμμα τὴν ἰδεολογία τῆς ἀριστερᾶς ποὺ μιλάει γιὰ κατάργηση τῶν συνόρων καὶ ἐλεύθερη διακίνηση ἀτόμων ἀνεξαρτήτου ἐθνικότητας, φυλῆς ἢ θρησκεύματος. Αὐτὸ ἐπετεύχθη σὲ μεγάλο βαθμό, καθιστώντας τὴν Ἑλλάδα ὡς τὴν πρώτη χώρα στὸν κόσμο χωρὶς σύνορα.
  • Τὸ δημοψήφισμα, τὸ φετὶχ τοῦ κάθε ἀριστεροῦ, ἔγινε πράξη μετὰ ἀπὸ 41 χρόνια ἀναμονῆς. Καὶ μάλιστα σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο ὑπάρχουν πολλὲς ἀνυπόστατες κατηγορίες ἐναντίον τοῦ Τσίπρα περὶ μὴ τηρήσεως τοῦ ἀποτελέσματος. Τὸ ἐρώτημα ἀφοροῦσε μιὰ συγκεκριμένη πρόταση ἡ ὁποία στὴ συνέχεια ἀπορρίφθηκε. Αὐτὸ δὲν δέσμευε τὴν κυβέρνηση στὴν ἀποδοχὴ μιᾶς ἄλλης συμφωνίας, ἔστω καὶ χειρότερης ἀπὸ τὴν ἀπορριφθείσα, κάτι που ἔγινε καὶ μάλιστα μὲ τὴν στήριξη τῆς ἀντιπολιτεύσεως.
  • Στὸ Μακεδονικὸ ζήτημα ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ξεκάθαρη καὶ σαφὴ θέση στὸ καταστατικό του ὅπου ἀναγνωρίζεται ἡ ΠΓΔΜ ὡς «Μακεδονία». Ὡς κυβέρνηση πῆγε ἀκόμα παραπέρα, ἐπιτρέποντας στὶς ἀρχὲς τῆς γειτονικῆς χώρας νὰ ἐπεμβαίνουν ἐντὸς τῶν ἐδαφῶν τῆς «Μακεδονίας τοῦ Αἰγαίου», στηρίζοντας ἐμπράκτως τὶς ἐπεκτατικὲς βλέψεις τῶν Σκοπίων[1].
  • Ἡ συγκυριαρχία στὸ Αἰγαῖο ἀποτελεῖ ἀκόμη μία καθαρὰ ἀριστερὴ θέση ποὺ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἔκανε πράξη. Ἐπὶ τῶν ἠμερῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τὸ Αἰγαῖο ἔχει παραδοθεῖ πλήρως στὴν Τουρκία, μὲ τούρκους ἐπιτηρητὲς στὰ ἑλληνικὰ νησιά, τουρκικὰ ἀεροσκάφη νὰ φτάνουν μέχρι τὸν Σαρωνικό, καὶ τὸν ἴδιο τὸν πρωθυπουργὸ νὰ ζητάει ἄδεια ἀπὸ τὴν Τουρκία γιὰ νὰ προσγειωθεῖ στὴν Ῥόδο.
  • Ὑπερφορολόγηση τῶν ἐπιχειρήσεων καὶ τῶν ἐλεύθερων ἐπαγγελματιῶν: Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καταργείται οὐσιαστικὰ τὸ ἐπιχειρεῖν, δηλαδὴ τὸ βασικὸ ἐμπόδιο στὴν ἐδραίωση τῆς δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου. Μὲ τὴν ἐξάλειψη κάθε ίδιωτικῆς πρωτοβουλίας καὶ τὸ κλείσιμο τῶν ἐπιχειρήσεων καθίσταται ὅλο καὶ πιὸ ἐφικτὴ ἡ ἐφαρμογὴ τοῦ μαρξιστικοῦ κρατισμοῦ.
  • Μεγάλο κράτος – Διατήρηση τῶν προνομίων τοῦ δημοσίου τομέα, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν ἀπαγόρευση τῆς ἐπιχειρηματικότητος, φέρνει τὴν Ἑλλάδα ἀκόμη πιὸ κοντὰ στὰ Σοβιετικὰ πρότυπα. Ἡ μετακίνηση πολλῶν στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ στὸν ΣΥΡΙΖΑ βοήθησε στὴν ἐξασφάλιση τῆς ὑποστηρίξεως τῶν συνδικαλιστῶν πρὸς τὴν κυβέρνηση.
  • Ἄνοιγμα τῆς ΕΡΤ καὶ χειραγώγηση τῶν ΜΜΕ. Γιατὶ ἡ πραγματικὴ ἀριστερὰ ἀπὸ τὴν προπαγάνδα φαίνεται.
  • Τὸ μεγαλύτερο ὅμως κομμουνιστικὸ ὄνειρο ποὺ ὁ Τσίπρας καὶ ὁ Καμμένος κατάφεραν νὰ κάνουν πραγματικότητα εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ἰδιοκτησίας. Καθημερινὰ ἀκούω γιὰ περιπτώσεις νέων ἀνθρώπων ποὺ μένουν σὲ κατοικίες ποὺ τοὺς παραχώρησε ὁ ίδιοκτήτης δωρεάν, ὑπὸ τὸν ὅρο νὰ πληρώνει ὁ ἔνοικος μόνο τοὺς λογαριασμοὺς καὶ τὸν ΕΝΦΙΑ. Εἰδικὰ σὲ περιπτώσεις κατοικίας στὴν ἐπαρχία (πατρικὰ σπίτια στὸ χωριό, ἐξοχικὲς κατοικίες κτλ) ὑπάρχουν χιλιάδες ἰδιοκτῆτες ποὺ ψάχνουν ἀπεγνωσμένα ἐθελοντὲς νὰ μείνουν στὰ σπίτια τους προκειμένου νὰ τὰ συντηροῦν. Ἔχει δηλαδὴ ἐπιτευχθεῖ ἡ πλήρης ταξικὴ ἰσότητα ὅπου ὁ ἰδιοκτήτης δὲν θεωρεῖ δικό του τὸ σπίτι, ἀλλὰ προτιμάει νὰ τὸ μοιραστεῖ μὲ τὸν προλετάριο σύντροφο. Ἡ κομμουνιστικὴ οὐτοπία ἀποτελεῖ πλέον πραγματικότητα στὴν σοσιαλιστικὴ Ἑλλάδα τῶν ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Γενικῶς, ὅποια πράξη τῆς κυβερνήσεως καὶ ἂν ἐξετάσουμε, ἡ σφραγίδα τῆς ἀριστερᾶς εἶναι παραπάνω ἀπὸ ὀφθαλμοφανής. Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι ἡ κυβέρνηση δὲν εἶναι ἀριστερή, εἶναι βλάξ.

Ἀπὸ τὸ 1981 μέχρι σήμερα ἔχουμε ὑποστεῖ ὡς λαὸς μιὰ πλύση ἐγκεφάλου ἄνευ προηγουμένου. Ἔχει ἐπικρατήσει μιὰ λογικὴ: «ὅ,τι ἀριστερὸ εἶναι καὶ καλό». Φυσικά, κανένας πολιτικὸς ἀναλυτὴς τοῦ καφενείου δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ ἰδέα τοῦ τί πρεσβεύει ἡ ἀριστερά. Ἔχουν φτάσει στὸ σημεῖο νὰ χαρακτηρίζουν ὁτιδήποτε δὲν τοὺς ἀρέσει ὡς «μὴ-ἀριστερό». Γιὰ παράδειγμα ἡ ὑψηλὴ φορολογία, ἡ βασικὴ ἀρχὴ τῆς ἀριστερᾶς, χαρακτηρίζεται ὡς «νεοφιλελεύθερη πολιτική», ἀσχέτως ἂν ὁ νεοφιλελευθερισμὸς τάσσεται κατὰ τῆς φορολόγησης. Αὐτὴ ἡ σύγχυση μάλιστα ἐπεκτείνεται σὲ ὅλο τὸ μὴ-ἀριστερὸ φάσμα, ταυτίζοντας ἔννοιες ἐντελῶς ἄσχετες μεταξύ τους. Βλέπεις δηλαδὴ ἕναν παράφρων συσχετισμὸ τοῦ φιλελευθερισμοῦ μὲ τὸν φασισμό, μὲ τὴν δεξιά, μὲ τὸν ναπολεοντισμό, καὶ γενικῶς ἐπικρατεῖ ἡ λογικὴ «ἀριστερά, ἢ ὅλα τὰ ἄλλα στὸ ἴδιο τσουβάλι».

Ἐ λοιπόν, κύριοι ψηφοφόροι, δὲν εἶναι ἔτσι! Ὁ Τσίπρας εἶναι ἡ πραγματικὴ ἀριστερὰ καὶ ἡ πολιτικὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὁ ὀρισμὸς τῆς ἀριστερᾶς. Συγγνώμη ποὺ θὰ σᾶς ἀλλάξω ὅ,τι πιστεύατε μέχρι σήμερα, ἀλλὰ ἂν δὲν σᾶς ἀρέσει ἡ πολιτικὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ τότε δὲν εἶστε ἀριστεροί. Ἂν εἴχατε ἀνοίξει ἕνα βιβλίο πολιτικῆς θεωρίας λίγο νωρίτερα, πιθανὸν νὰ εἶχατε ἀποφύγει αὐτὴν τὴν κρίση ταυτότητος.

Ἡ πολιτικὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι ὅ,τι πιὸ ἀριστερὸ ἔχει γνωρίσει ἡ ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν πτώση τοῦ Χότζα μέχρι σήμερα. Ὁ Τσίπρας μόνο ψεύτης δὲν εἶναι – ἀπλῶς ἔχει ἐπιλέξει νὰ ἐφαρμόσει ἀριστερὴ πολιτική. Καὶ ὅταν μιλάμε γιὰ ἀριστερά,  ἐννοοῦμε τὴν πολιτικὴ τὴν ὁποία ὁπουδήποτε καὶ ἄν ἔχει ἐφαρμοστεῖ, ἀπὸ τὴν φτωχὴ Ἀλβανία ὡς τὴν ὑπερδύναμη ΕΣΣΔ, καὶ ἀπὸ τὴν χωρὶς πόρους Βουλγαρία μέχρι τὴν Τρίτη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγὸ χώρα Βενεζουέλα, ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ! Ἡ ἀριστερά, ὁπουδήποτε καὶ ἄν ἔχει έφαρμοστεῖ, ἔχει φέρει φτώχεια, πείνα, ἀνέχεια, δυστυχία, καταστροφή, θάνατο.

Ὁ Τσίπρας ἤθελε νὰ ἐφαρμόσει ἀριστερὴ πολιτικὴ στὴν Ἑλλάδα περιμένοντας νὰ πετύχει ὅ,τι δὲν πέτυχαν οἱ προηγούμενοι. Ὅταν κάποιος κάνει τὸ ἴδιο πείραμα καὶ ἀναμένει διαφορετικὰ ἀποτελέσματα, χαρακτηρίζεται ὡς ΒΛΑΚΑΣ! Ὁ Τσίπρας λοιπὸν δὲν εἶναι ψεύτης, ὅπως λέγεται ἀπὸ πολλούς, ἀλλὰ ἀπλῶς ἕνας βλάκας, ὅπως καὶ ὅσοι συνεχίζουν νὰ προσδοκοῦν σὲ μία ἐπιτυχημένη ἀριστερὴ πολιτική.

[1] Ἀναφέρομαι στὴν ἐπέμβαση τῶν Σκοπιανικῶν ἀρχῶν στὴν περιοχὴ τῆς Εἰδομένης κατὰ τὰ ἐπεισόδια τοῦ 2016.

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com