Η Αντεπανάσταση του Donald Trump

Του Ραφαήλ Α. Καλυβιώτη*

Η κοσμοπολίτικη περιφρόνηση για τον «Donald», όπως αποκαλούν τον Trump υποτιμητικά, ξεκίνησε από το ίδιο του το κόμμα. Και για τον Πρόεδρο Nixon όταν ήταν υποψήφιος για το χρίσμα ακούγονταν και γράφονταν παρόμοια αλλά κυρίως από την πλευρά των Δημοκρατικών και όχι των Ρεπουμπλικάνων. Η ιστορία όμως δεν λαμβάνει υπόψιν τις αφ υψηλού ειρωνείες και ο “Donald” είναι ένα βήμα πριν από το χρίσμα.

Ο Donald Trump ένιωσε τον παλμό των απλών ανθρώπων και ερμηνεύοντας το νόημα του Συντάγματος των ΗΠΑ  παρουσίασε ένα συμπαγές πρόγραμμα βασιζόμενο σε ένα απλό μήνυμα: «Η Αμερική πρώτα». Αποτελείται δε από τρεις απλές ιδέες, όλες εξ αυτών εξοργιστικές για την κοσμοπολίτικη ελίτ:

1. «Θα κατασκευάσω ένα τοίχος». Η μετανάστευση είναι ένα κορυφαίο ζήτημα που απασχολεί εντόνως όλους τους αμερικανούς ανεξαιρέτως. Εάν ο Trump δεν διεκδικούσε την αρχηγία είναι κοινό μυστικό ότι ουδείς άλλος υποψήφιος θα τολμούσε να εγείρει τέτοιο ζήτημα και, εν τέλει, τίποτα δεν θα γινόταν επ’ αυτού.

2. «Θα αποτελέσω τον καλύτερο Πρόεδρο στην δημιουργία θέσεων εργασίας». Ο Trump γνωρίζει ότι η πτώση της μεσαίας τάξης παγκοσμίως είναι κάτι τρομερά ανησυχητικό. Και η ανεξέλεγκτη παγκοσμιοποίηση δεν βοηθά απαραιτήτως στην αναστροφή αυτού του φαινομένου. Η μεσαία τάξη είναι δυσαρεστημένη και ανήσυχη, υποαμοίβεται και εργάζεται δυσανάλογα σκληρά ενώ την ίδια ώρα οι δυσκολίες στο να δημιουργηθούν οικογένειες εξαιτίας αυτού ολοένα και αυξάνονται. Σε αυτήν την λογική, πρότεινε μέτρα εμπορικού και οικονομικού προστατευτισμού ούτως ώστε να αναγκαστούν αμερικανικές επιχειρήσεις να επαναπατριστούν.

3. «Δεν θα αφήσω τον στρατό μας να γυρνά ανεξέλεγκτα σε όλον τον κόσμο». Το μήνυμα αυτής της φράσης αποκωδικοποιείται ως η λογική του σταδιακού αμερικανικού απομονωτισμού, ενός δόγματος βαθύτατα παραδοσιακού στους κόλπους του Ρεπουμπλικανικού Συντηρητισμού. Είναι δε και ένα δόγμα βαθύτατα ενάντιο στις παραδόσεις του κλασσικού στρατιωτικού παρεμβατισμού των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ.

Φυσικά, αυτό δεν είναι αποκλειστικά και μόνον ένα Αμερικανικό φαινόμενο. Όλα τα κεντροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη έχουν διεμβολισθεί από τα αντίστοιχα Συντηρητικά που εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό απέναντι στην μετανάστευση, στο ανεξέλεγκτο εμπόριο και στην παγκοσμιοποίηση εν γένει. Το National Front στην Γαλλία, το Fidesz Party στην Ουγγαρία και το Freedom Party στην Αυστρία αποδεικνύουν του λόγου το αληθές.

Η αλήθεια είναι ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική συντελείται μία «Αντεπανάσταση». Πρόκειται περί ενός φαινομένου μετασχηματισμού των αντιλήψεων της κοινωνίας απέναντι στην πολιτική ορθότητα, οι αιτίες του οποίου πρέπει να αναζητηθούν στην ανίερη συμμαχία των ελίτ με την Αριστερά και τον πολιτικό Φιλελευθερισμό. Η ιδεολογική τους κυριαρχία στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στις πολυεθνικές εταιρείες, στο Hollywood, στις ΜΚΟ και στα think tanks είναι σφόδρα αναντίστοιχη με τις πραγματικές ανάγκες των δυτικών κοινωνιών οι οποίες δεν μοιράζονται τις αξίες τους. Ούσες οι ελίτ προστατευμένες στις φιλήσυχες και ακριβές περιοχές στις οποίες διαμένουν έχουν χάσει κάθε επαφή με τα χαμηλότερα και μεσαία στρώματα που δεν αισθάνονται κοσμοπολίτες αλλά Αμερικανοί, δεν αισθάνονται πολυπολιτισμικοί αλλά Γάλλοι.

Και κάπου εκεί, ενδιαμέσως, ενεφανίσθη και ένας «Donald», ένας δισεκατομμυριούχος που δεν πάσχει από τη νόσο αυτής της υφέρπουσας αλαζονείας καίτοι επιδερμικά όλοι τον χαρακτηρίζουν αλαζόνα. Για αυτό και τον μισούν με τέτοιο πάθος. Διότι είναι ένας προδότης της τάξης του που απειλεί τα συμφέροντά της και πρόκειται να διαταράξει το status quo της. Όμως, όπως όλες οι δικτατορίες, έτσι και η δικτατορία της πολιτικής ορθότητας κάποια στιγμή θα πέσει. Το ποτάμι είναι πλέον ορμητικό.

*Πολιτικός Επιστήμων, Συντονιστής και Ιδρυτής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών

[email protected]

Pin It on Pinterest

Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com